1+

نگاهی به باکس های تیوب (لوله ای)

چه خوشمون بیاد چه نیاد باید بپذیریم که ذائقه و سلیقه شنیداری اکثر ایرانی ها در سیستم متشکل شده از صدای بلند و حجیم با صدای بم بیشتر و حجیم تر، و نکته اینکه در انتخاب این سیستم با صدای بم زیاد تقریبا به هیج فاکتوری مثل شفافیت صدا، دقیق بودن بَم های ایجاد شده توسط ساب، همراه بودن صدای ساب با موزیک و… اهمیت داده نمی شود، شاید تنها فاکتور مهم در این نگرش قیمت پایین تر و ارزان تر هست که ملاک قرار دارد و این نوع تفکر دقیقا در باکس های تیوب (لوله ای) تبلور پیدا میکند.

در سال 2002 شرکت بازوکا (خدا بیامرز) اولین بار باکس هایی به صورت استوانه ای شکل عرضه کرد با ابعاد کوچک تر از باکس های امروزی با ساب های هشت و شش اینچی که می توانست صدای نسبتا قابل قبولی در یک سیستم متوسط ایجاد کند و برای تبلیغ آن از یک ساک ورزشی استفاده می کرد و مقایسه می کرد با فضایی که در صندوق اشغال می شود معادل یک ساک ورزشی خواهد بود.

چند سال بعد شرکت اینفینیتی اولین بار باکس های تیوب امروزی را عرضه کرد که به تدریج با عرضه باکس JBL مورد استقبال عمومی قرار گرفت و به مرور زمان به فروش چند هزارتایی در ماه رسید، این موفقیت شرکت های دیگر را مجاب و تشویق به تولید این نمونه محصولات کرد و دیری نپایید که این نوع باکس وارد سبد تولیدات تقریبا تمام برند های فعال در بازار ایران شد.

حالا دیگر برند اصلی فرعی ندارد، از پایونیر و کنوود و آلپاین و هرتز گرفته تا بوستر و تیاک و ناکامیچی و کنکورد پلاس هر کدام یک یا چند مدل باکس تیوب تولید می کند.

برای دیدن باکس های لوله ای موجود در فروشگاه اینجا کلیک کنید.

بازار هدف این کالا مشخصا ایران و خاورمیانه هست هر چند در هندوستان هم بازار بدی ندارد.

این باکس ها فارق از هر برند و مارکی تقریبا مشخصات یکسانی دارند، ساب 12 اینچ، پورت استوانه ای پشت ساب و طرف مخالف باکس، تقریبا بین 250 تا 300 وات rms توان، ابعاد در تمام آن ها یکسان، همگی رنگ مشکی با لوگوی برند ها بر روی آن ها و از همه مهم تر وجه مشخصه اصلی آن ها کاملا بی کیفیت!!

به طور کلی ساختار این باکس ها به صورت پورتد هست و چون پورت دقیقا پشت سر ساب قرار دارد و باعث بی دقت شدن ساب می شود و کاملا از حالت موزیکال خارج شده و حرکت های اضافی و کنترل بسیار پایینی دارد لذا همیشه خارج از موزیک هست و غالبا بم های این ساب از موزیک عقب می افتد. بدنه فعلی این باکس ها از کاغذ های فشرده می باشد که به علت ضخامت کم نسبت به چوب و حتی MDF دارای رزونانس بالایی هست و شاهد دیستروشن بیشتری هستیم.

همانطور که اشاره شد غالب برند ها در ایران از این نوع باکس تولید می کند که یک بازار رقابتی تنگاتنگی را به ارمغان آورده که خروجی آن تلاش شرکت های تولید کننده برای ارزانتر تولید کردن آن ها شده که خود به خود باعث اُفت کیفیت آن ها نیز می شود. (گل بود و به سبزه ….)

جالب اینجاست که با وجود حدود 20 مدل با مارک های متفاوت در بازار به جز یک مورد از برند پایونیر TS-WX300TA هنوز هیچ شرکتی اقدام به تولید نمونه اکتیو آن نکرده است که خود نشان از عدم اشتیاق شرکت های تولید کننده می باشد و مسلما به درخواست نماینده آن فقط تولید شده بدون هیچ گونه نوع آوری و خلاقیت .

دلایل محبوبیت این باکس ها :

ضعیف بودن این باکس ها نسبت به ساب های دیگر برند ها این امکان را فراهم می آورد که با استفاده از دو کانال بریج شده آمپ های چهار کانال، بتوان آن ها را درایو کرد (هر چند که جای بحث بسیار دارد و خالی از اشکال نیست) که خود به نوعی باعث ارزانتر تمام شدن سیستم می شود.

یکی دیگر از دلایل محبوبیت این باکس ها ارزانتر بودن آن ها نسبت به خرید یک ساب و باکس برای آن ساب بود که با گزینه مناسبی برای سیستم های ارزان با حجم صدا بالا تبدیل شود. هر چند امروزه این مسئله (به دلیل نوسانات ارزی و سختی واردات کالاها) خیلی صدق نمی کند و شاید یکی از دلایل اُفت فروش این محصولات هست .

به نظر شما دلایل دیگر اُفت فروش این محصولات چیست ؟

1+

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Solve : *
21 + 4 =